به  رخ سیاه چشـمان ، نظـر ار بود گـناهـی

                                        بـــگـذار تـا گنـاهی ، بـکـنـیم گاهگاهـی  

همه شب ستاره ریزد ، ز دو چشم بر کـنارم

                                    به هوای چشم مستی ، به خیال روی ماهـی

شب و روز در فراقت ، زتو دور و زکه نالم

                                   شده دل ز غصه کوهی ، شده تن زرنج کاهی

تو ز اشـتـباه  روزی  قــدمی بـه خـانه ام  نه

                                   که رسد دلی به کامی ، چو کـنـی تو اشتباهی

دل عاشقان مسکین ، مشکن بــتـرس از آنـدم

                                   کـه شـبی نیازمــنـدی ، بـکـشــد زســیـنه آهی

                        کاظم پزشکی