آغاز گر
که آغازش ، آغاز شجاعتها و پایانش، پایان مصیبتهاست
بیا آغازگر باشیم راهی را
که در راهش نبرد با پلیدیها و انجامش غرور و شادکامیهاست
بیا بنیادگر باشیم ، بنیاد محبت را
بیا ویرانه گر باشیم سرپرمهرورزی را
که دژخیمان زندانبان و اربابش نمیداند
نمیداند که فریاد دل آزادگان روزی
فروپاشند بنیان را ، بسوزاند دلها را ،
بیا آغاز گر باشیم زدودنهای غمها را
غـــــــــــــــم آن کودک آواره ای را کز محبتها
بجز نام خــــــــــــــــــــــدا نامی نمیــــــــــــــــــداند
بـــــــه عمـــــــــــــر پــــــر ز اندوهــــــــــــش
سخن جز « آه » ، لغت جز « نان » نمیدانـــــــــــد
درون دخمه ای تاریک میمیرد ،
به مکتب خانه ها راهی نمی یابد
غم آن دختر زیبا که از بی مهری دوران
اســـــــــــــیر دست اربابان ثروت میشود
امــــــــــــــا نمی دانـــــــــــد.....
نمی دانـــــــــــــــد، نباید هم بداند...
که از بهر لباسی و غذائی
برای حفظ جان در بینوائی
میدهــــــــــــــــــد بر باد ...
عفت را ، صفا را ،
پــــــــــــاکی و عشــــــــــــق و محبـــــــــت را
شاعر ؟